رضا قليخان هدايت
1370
مجمع الفصحاء ( فارسي )
چنين مخاطبه از شاعران نكو نبود * كه اين مخاطبه باشد همال را بهمال ازو رسيد به تو نقد سههزار درم * ز بنده بودن او چون كشيد بايد يال قصيدهء ثانى كه غضارى در جواب عنصرى همىگويد پيام داد به من بنده دوش باد شمال * ز حضرت ملك مالبخش دشمن مال كه شعر شكر به حضرت رسيد و بپسنديد * خدايگان جهان خسرو خجسته خصال توهّم شعرا كى رسد به حضرت تو * كجا بلند بود با جلال عرش تلال ثنا پسنده كند تا عطاش فرض شود * سخاى او بشناسد گه نوال و جدال در خزانهء جود ملك تعنت خصم * چگونه بندد وان ايزدى در اقبال نخست بيت چو آغاز مدح خواهى كرد * جواب بدره دهد بيت را به بيت المال كمال مرتبت ار بامكان همت اوست * نه واجب است كه هرگز فلك رسد بكمال فرود عرش هر آنجا كه وهم برفكنى * بوهم همت او را بود نشان نعال فرشته بىخطر آنجا گذر نكرد هرگز * كه پر ناوك پيكان آن فرشته فعال